Willen we een Belgisch Calais vermijden, dan moeten we nu ingrijpen

Willen we een Belgisch Calais vermijden, dan moeten we nu ingrijpen

Email
Minstens 300 transitmigranten leven vandaag op straat rond het Noordstation en in het Maximiliaanpark. “Willen we een Belgisch Calais vermijden, dan moeten we nu ingrijpen”, zo luidt het bij Vluchtelingenwerk Vlaanderen, Ciré en Dokters van de Wereld. Daarom lanceren de organisaties het voorstel om een Onthaal- en Oriëntatiecentrum voor Transitmigranten te openen: “Een win-winsituatie voor de buurtbewoners, de betrokken overheden en de transitmigranten zelf”. Hun voorstel werd afgelopen vrijdag bezorgd aan alle betrokken beleidsverantwoordelijken en overheidsdiensten

Alle Europese landen zitten momenteel in hetzelfde schuitje: “van Calais tot Vintimiglia, van Calabria tot Lesbos, van Melilla tot München: overal ontstaan geïmproviseerde tijdelijke kampen waar migranten verblijven. Sinds de migratiecrisis in 2015 begon, vraagt iedereen naar een veilige, overzichtelijk en goed gereguleerde oplossing. Twee jaar later moeten we vaststellen dat zowel politici, regeringen en instelling van Europese lidstaten, burgers als ngo’s het antwoord schuldig blijven.

Ook ons land ontsnapt niet aan die realiteit. Vandaag leven minstens 300 migranten op straat rond het Noordstation en in het Maximiliaanpark. Sommige buurtbewoners ondervinden overlast van die situatie. Anderen maken zich zorgen over het lot van de migranten en trekken de straat op met voedsel, kledij en andere hulp.

Als we tot een duurzame oplossing willen komen voor de opvang van migranten (vluchtelingen, asielzoekers en andere mensen op zoek naar een toekomst in een ander land), dan zullen alle betrokken actoren, burgers en politici, overheden en middenveld, stappen moeten zetten om tot een betere samenwerking te komen. Daarom willen we het gesprek openen over een concrete gezamenlijke aanpak met ons voorstel: een Onthaal- en Oriëntatiecentrum voor Transitmigranten.”

Een Onthaal- en Oriëntatiecentrum voor Transitmigranten kan een win-win zijn voor alle actoren:

"De overheden zouden werkelijk iets kunnen doen tegen netwerken van mensensmokkelaars. Het centrum kan een identificatie en mapping mogelijk maken van rondtrekkende migranten, die nu noodgedwongen in een sfeer van clandestiniteit hangen”, zegt Pierre Verbeeren van Dokters van de Wereld. “Het centrum zou daarnaast een eind maken aan het kat-en-muisspel tussen politie en migranten: een kans om de politie opnieuw voluit in te zetten voor de openbare veiligheid overal in België. Bovendien kan de overheid zo een menswaardige opvang organiseren voor die migranten: het centrum biedt hen onderdak, voedsel, medische hulp en informatieverstrekking over hun rechten én plichten.”

Het centrum zou ook een opluchting zijn voor de buurtbewoners die bezorgd zijn over de leefbaarheid van hun buurt en de vrijwilligers die betere leefomstandigheden wensen voor de transitmigranten.” Zo vult Charlotte Vandycke van Vluchtelingenwerk Vlaanderen aan.

Voor inspiratie over de humanitaire aanpak kan België in Frankrijk terecht. Lokale overheden zochten er samen met de Franse staat naar oplossingen voor mensen die in onzekerheid leven, omdat de situatie met provisorische kampen voor migranten in Calais en Grande-Synthe niet langer houdbaar was. Hier kunnen we die aanpak overnemen om dergelijke situaties te vermijden.

In eigen land kunnen we terugvallen op de expertise van het pre-onthaal van asielzoekers in de Brusselse WTC-gebouwen eind 2015. Toen verrichtte het Rode Kruis belangrijk werk. Die ervaring kunnen we vandaag opnieuw inzetten.