Toegang tot zorg in Europa steeds moeilijker voor wie leeft aan de rand van de samenleving

Toegang tot zorg in Europa steeds moeilijker voor wie leeft aan de rand van de samenleving

Email
Toegang tot zorg in Europa steeds moeilijker voor wie leeft aan de rand van de samenleving. Onderzoek bij 43.000 mensen toont hoge mate van fysiek en mentaal lijden en onvervulde medische noden. Rapport toont aan dat het austerity-beleid de volksgezondheid in gevaar brengt, en dringt aan bij Europa meer inspanningen om de ongelijkheden in zorgtoegang weg te werken.

Het rapport is de uitkomst van een bevraging van 43.286 mensen in 14 Europese landen. Elk van hen deed in 2016 een beroep op de vaste en mobiele teams van Dokters van de Wereld. De respondenten zijn een mix van 'nationals'(12%), mensen uit de EU (7,5%) en daarbuiten (79%). Bijna een kwart van de ondervraagde patiënten was minderjarig, bijna 1 op 4 is dakloos (24%). 89% leeft in armoede. Het rapport bevat gegevens en getuigenissen verzameld door Dokters van de Wereld België in Brussel en Antwerpen.

Naast fysieke klachten, worstelden veel patiënten met psychologisch trauma. Meer dan de helft bracht confrontatie met geweld ter sprake, meer dan 60% van de respondenten met kinderen werd gescheiden van één of meer van hun kinderen. De overgrote meerderheid (89%) had niet genoeg inkomen om aan hun basisbehoeften, te voldoen, laat staan medische zorg te betalen.

"Waar onze patiënten ook vandaan komen, elk van hen zit vast in een uitermate hard leven", zegt Pierre Verbeeren, Directeur van Dokters van de Wereld. "Ze komen bij ons als laatste redmiddel, nadat ze op een muur botsen bij de officiële zorginstanties. Op het moment dat ze bij ons belanden, kampen ze vaak met ernstige en soms zelfs levensbedreigende aandoeningen."

Dokters van de Wereld behandelde patiënten met een breed scala aan acute en chronische aandoeningen, onder hen ook zwangere vrouwen met complicaties. Meer dan de helft had geen ziektekostenverzekering en konden zich dus geen officiële medische zorg veroorloven. Velen gaven aan vast te lopen op de administratieve hindernissen van de lokale gezondheidszorgstelsels; sommigen misten kennis van de lokale taal; anderen werden dan weer geconfronteerd met discriminatie, kregen te maken met zorgweigering of waren bang voor arrestatie.

Het rapport documenteert de niet-ingelaste beloften van Europese landen op vlak van toegang tot zorg en toont aan dat in zowel Frankrijk, Duitsland, Ierland en Engeland de situatie er op verslechterd is. Zo illustreert het rapport hoe repressieve maatregelen de toegang tot zorg bij migranten ontzegt en tot desastreuze gevolgen leidt. Het rapport is bij uitstek kritisch voor Engeland dat sinds kort vertrouwelijke medische data aanwendt om migranten op te sporen en het land uit te zetten.

"Gezondheidszorg is een mensenrecht, geen politiek wapen", besluit Verbeeren "Onze gegevens tonen aan dat mensen niet naar Europa voor de gezondheidszorg – wel dat het uitsluiten van hen een reëel risico vormt voor de volksgezondheid. Zo toont het rapport aan dat de kinderen door een gebrekkige zorgtoegang onvoldoende gevaccineerd zijn en dat is ook een bron van zorgen voor de volksgezondheid."