Onze reporter vanuit kenia: "vanaf augustus verwachten we dramatische taferelen"

Onze reporter vanuit kenia: "vanaf augustus verwachten we dramatische taferelen"

Email
Vanuit Nairobi, de groene hoofdstad van Kenia, valt het moeilijk in te beelden dat er nauwelijks 500 km verderop een voedselcrisis heerst. De meest noordelijke regio’s, die niet toevallig grenzen aan Somalië, zijn het zwaarst getroffen. Extreme droogte heeft er de landbouw en voedselproductie gehalveerd. Mensen lijden honger.

Kenia staat in onze contreien vooral bekend om zijn prachtige landschappen, Masai krijgers, wilde dieren en bijhorende safari’s. Ook in de hooggelegen en groene hoofdstad Nairobi, het Berlijn van Afrika, valt het moeilijk in te beelden dat er nauwelijks 500 km verderop een voedselcrisis heerst. De meest  noordelijke regio’s, die niet toevallig grenzen aan Somalië, zijn het zwaarst getroffen. Extreme droogte heeft er de landbouw en voedselproductie gehalveerd. Mensen lijden honger.

“De droogte die we nu zien is de ergste sinds 45'.  De regens van afgelopen winter bleven uit.  Die van de lente opnieuw./ We hebben een paar weken regen gehad maar dat is niet genoeg om tot oktober te raken.", zegt Dr Lucy Obolensky, medical coordinator van Dokters van de Wereld, die de eerste fase van onze interventie in goede banen leidde. 

Maar ook andere regio’s in het noorden en het oosten blijven niet gespaard. In heel Kenia lijden in totaal zo’n 2,6 miljoen mensen onder de voedselschaarste. De droogte heeft niet alleen de veestapel uitgedund maar leidt ook tot verhoogde spanningen tussen verschillende bevolkingsgroepen. Gevolg: families slaan op de vlucht voor de droogte, de voedselschaarste en/of het geweld. De veiligheid van vrouwen en kinderen komt hierdoor steeds meer in het gedrang.

Gras, een schaars goedje

Door de droogte moeten we steeds verder naar het zuiden trekken, steeds verder van onze geboortestreek, om nog graslanden te vinden voor onze geiten”, vertelt Asya, die van het MdM-team voedselsupplementen en vitamine A voor haar drie zonen ontving. “Mijn man is noodgedwongen vaak dagen weg met onze dieren om ze te laten grazen. We kunnen nog net overleven met het voedsel dat we hebben maar ik maak me grote zorgen om de toekomst. We kunnen niet blijven vluchten.” Het voedseltekort gaat ook steevast gepaard met uitbraken van cholera, levensbedreigende buikloop en mazelen. Naar schatting hebben 2,9 miljoen Kenianen dringend medische hulp nodig en is er een schrijnend tekort aan eerstelijnshulp (primary health care) in de afgelegen en landelijke gemeenschappen.

Het is net in die gesoleerde dorpen, in de Isiolo-regio, dat Dokters van de Wereld te hulp schiet. De medische teams van Dokters van de Wereld bezoeken er wekelijks de verschillende settlements van de dorpen Ngaredare and Gotu. Tussen de verschillende settlements, meestal tijdelijke kampen van nomadische herders, ligt vaak een rit van een uur met en 4x4 langs zeer ruw terrein.

“ In de dorpen die we bezoeken zien en behandelen we gevallen van ondervoeding. Maar daarnaast is het nu belangrijk om te voorkomen dat kinderen in de categorie van acute ondervoeding belanden." zegt Dr Lucy Obolensky.  "Daarom zijn we nu bezig met preventieprogramma's, vooral voor de kinderen en zwangere vrouwen.  Daarnaast doen we aan eerste medische zorg, want de droogte leidt ook tot andere fysieke kwalen die verzorgd moeten worden"

Vitaminesupplementen en medicijnen

Het mobiele team van Dokters van de Wereld tracht zoveel mogelijk settlements te bezoeken om er de kinderen te onderzoeken op ondervoeding en, waar nodig, een behandeling te starten. Alle onderzochte kinderen krijgen vitaminesupplementen en medicijnen tegen lichaamswormen mee. Daarnaast bieden ze ook eerstelijnshulp aan een bevolking die vaak dagen moet stappen voor ze in een medisch centrum terecht kunnen.

In een van de settlements van Ngaredare bevindt zich de enige lagere school van het uitgestrekte gebied. De school werd 12 jaar geleden opgericht door Emma, een Engelse wetenschapster en Lekhison, haar Keniaanse man die van de lokale gemeenschap afkomstig is. Ze geven er beide les aan een dertigtal kinderen. Voor het MdM-team een ideale plek om de kinderen te kunnen onderzoeken op ondervoeding. Dankzij de goede zorgen van het lerarenkoppel, ze voorzien zelf in een middagmaaltijd voor de kinderen, blijft het aantal ondervoede kinderen beperkt.

Vergis je niet. De mensen kunnen vandaag nog net overleven dankzij de weinige regen die gevallen is. Maar vanaf augustus, wanneer de laatste rivier zal uitgedroogd zijn, verwacht ik dramatische taferelen”, benadrukt Emma. “Ik hou mijn hart vast voor de kinderen. Velen zullen waarschijnlijk vluchten, anderen zullen honger lijden. Onze eigen veestapel zal het waarschijnlijk ook niet overleven. De kans is groot dat we onze school na 12 jaar zullen moeten sluiten. En ik weet niet of ik nog de moed zal vinden om ze terug te heropenen.”