Medische hulp aan de daklozen
Tijdens de winter van 2006 werden honderden daklozen ondergebracht in tenten aan de boorden van het Canal Saint-Martin in Parijs. De media hebben flink meegeholpen dit schrijnend onrecht aan de kaak te stellen. De armoede breidt zich echter verder uit. De gezinnen op de rand van de armoede zijn de meest kwetsbare slachtoffers. Het afglijden naar de uitsluiting begint dikwijls door het verlies van een woning en het geleidelijke verlies van een hele reeks sociale beschermingen, die noodzakelijkzijn voor een waardig leven. De prioriteit voor daklozen is eerst en vooral overleven, ook al wordt de gezondheid dan verwaarloosd.
Deze missie brengt dringende medische hulp aan de daklozen, die dikwijls worden uitgesloten of reeds in een zelfvernietigingsfase zitten. Deze personen, zonder uitzicht van hulp, keren zich tegen de bestaande gezondheidsinfrastructuren.
Onze eerstelijnsactie laat toe de ziektes op te sporen en te behandelen van zodra ze ontdekt worden teneinde een verergering te voorkomen en zware hospitalisaties te vermijden, die zwaar wegen op zowel financieel en administratief vlak. Daarna worden de psychosociale ploegen van het CASU (ambulante dienst voor dringende sociale actie) aan het werk gezet om deze personen te oriënteren naar de bestaande institutionele medische hulpmiddelen.
Meer dan 5.500 raadplegingen werden gehouden sedert einde 1999, waarvan meer dan 1.700 in 2006 !
Op dit ogenblik verlenen een vijftiental artsen op vrijwillige basis hun medewerking aan dit project, maar wij blijven op zoek naar artsen om nog meer raadplegingen te kunnen aanbieden. Indien u hier interesse voor heeft, contacteer dan Dokters van de Wereld op nummer 02 648 69 99.
« De raadplegingen beperken zich niet tot de medische zorgen, maar zijn ook een plaats om te luisteren, hetgeen heel belangrijk is voor de daklozen. Zij hebben ons heel wat te vertellen over hun leefwereld, hun eenzaamheid, het geweld waarmee ze worden geconfronteerd, de hardheid van de straat, vooral bij koud weer. Meestal hebben zij geen familie, weinig vrienden en geen werk. Sommigen onder hen verbergen hun precaire situatie voor hun omgeving, zijn hun werk en woning verloren, en beleven stilaan een totale val op de sociale ladder. Soms wordt de hele familie dakloos. Hard is vooral om kinderen in deze situatie te zien. » (getuigenis van Dokter Van Osta, vrijwilliger).
Doe een gift voor dit project
Blijf op de hoogte over onze missies. Schrijf u in op onze nieuwsbrief
Fotogalerij
Getuigenis van een dokter
Ontmoeting met dakloze patiënten
Op stap met het CASU en Dokters van de Wereld
Wordt vrijwilliger
5 laatste infos