Einde van het winterplan maar niet van de uitsluiting

Daklozen en uitsluiting van zorg

Op basis van ervaring, observatie en patiëntengegevens hebben wij een aantal constateringen kunnen doen:

 1 op 2 patiënten beweren spontaan in slechte mentale gezondheidstoestand te zijn, dit in tegenstelling tot de fysieke gezondheid die positiever geëvalueerd wordt. Deze beweringen worden bevestigd door het grote aantal psychosomatische klachten (16%) welke tijdens de consultaties zijn geconstateerd.

 Deze kwetsbare situatie wordt nog eens bevestigd door een reëel gebrek aan toekomstperspectief op het gebied van zorg en onderdak: 1 op de 2 patiënten heeft geen slaapplaats na de sluiting van het winterplan).

 De meest voorkomende pathologieën zijn: luchtweginfecties (31%), gewrichtspijnen (18%), huidinfecties (17%) en zenuwaandoeningen (16%). Deze diagnoses verschillen niet veel van de ziektebeelden die de teams van Dokters van de Wereld vaststellen bij dak- en thuislozen tijdens de rest van het jaar.

 Het overgrote deel van de patiënten uit onze patiëntengroep vindt hun weg niet binnen het gezondheidssysteem, zij hebben geen regelmatig contact met een huisarts en kennen slecht hun rechten op het gebied van gezondheidszorg. «We kunnen zeker stellen dat er behoefte is aan een specifieke multidisciplinaire en proactieve aanpak. Daarnaast is er noodzaak aan meer sociale assistentie om deze mensen allereerst te helpen met het vinden van de weg naar zorg» aldus Kim Gielens, project coördinator van het winterplan.

Wij roepen de beleidsmakers op om samen met ons hun verantwoordelijkheid te nemen voor de implementatie van aangepaste de gezondheidszorg voor mensen in precaire omstandigheden die van zorg uitgesloten zijn. Het winterplan biedt een mogelijkheid om samen met partners en autoriteiten na te denken over adequate strategieën voor verbetering van de medische integratie voor deze kwetsbare groep patiënten.

De vrijwillige artsen en verpleegkundigen van Dokters van de Wereld bieden het gehele jaar consultaties aan kwetsbare- en van zorg uitgesloten bevolkingsgroepen in het COZO (Centrum voor Zorg Onthaal en Oriëntatie in Brussel en Antwerpen) en in de lokalen van de Samu Social. Wij streven hierbij naast het verlenen van zorg ook naar medische reïntegratie van de patiënten.

Getuigenissen van patiënten van het winterplan 2010-2011

« Leven op straat is niet hard… het is zeer hard. Zelfs als het niet koud is, hebben we nood aan een plek om te slapen, om een douche te nemen…»
H., 30 jaar, uit Frankrijk

«Vroeger had ik een appartement. Het is nu de derde maand dat ik geen onderdak heb en dat ik ’s avonds naar het Samu Social ga. Doordat ik mijn onderdak verloor, heb ik mijn werk verloren omdat ik vermoeid was en niet meer in staat was om nog goed te werken. Ik ben geen clochard. (...) Ik ben een nette man en een harde werker. Het is gewoon het lot.»
R., 30 jaar, uit Marokko

« In onze situatie is het probleem tijdverlies. Hier komen we om te eten, we gaan naar daar om ons te douchen en weer naar ergens anders om ons te scheren. We verliezen de hele dag met het over en weer lopen terwijl we dit thuis op 30 minuten zouden kunnen doen. (...)Om een job te krijgen, moeten we proper zijn: ons wassen, onze tanden poetsen, andere kledij aantrekken… (…))Een job organiseert het leven van een persoon. Een leven zonder orde is niet goed. Om iets te eten en om ons te verzorgen, verplicht het straatleven ons afhankelijk te zijn van anderen (…)Ik wil graag een onafhankelijk leven leiden en voor mezelf kunnen zorgen en koken… maar dat is niet gemakkelijk zonder werk. »
F., 36 jaar, uit Marroko

Getuigenissen van vrijwilligers